This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

RELATYWNOŚĆ PRESTIŻU

Wydaje się, że o różnicach tych decyduje głównie typ kumulacji wiedzy i charakter wkładu indywidualnego typowy dla każdej z nich. Badania nad laureatami nagrody Nobla wykazały, że w dziedzinie chemii i medycyny średnia wieku laureatów podwyższyła się istotnie na przestrzeni pięćdziesięciu lat, natomiast średnia wieku nagro­dzonych fizyków istotnie zmalała. Autorzy badań nie są skłonni przyjąć hipotezy A. Roe, że każda z tych dyscyplin przyciąga odmienne typy oso­bowościowe. Gotowi są raczej przyjąć „organizacyjną” eksplanację zjawiska: różny jest według nich niezbędny okres przysposabiania zawodowego w tych dyscyplinach, zwłaszcza etap wczesnej inicjacji do samodzielnych badań, różny dostęp do środków na poszczególnych etapach kariery.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

W CELU ORIENTACJI

Badania wykazały, że wielu badaczy obserwowało tę grupę w celu orientacji, co pogłębiało widoczność jej poszczególnych człon­ków. Wpływ produkcyjności i usytuowania’ w nieformalnej strukturze śro­dowiska może być jednakże dwustronny: „bliskość” autorytetu może stymu­lować indywidualną twórczość (choćby poprzez wymianę informacji bieżą­cych), a także zwiększać widoczność badacza.Omawiane badania wykazują poważne różnice między różnymi dyscypli­nami naukowymi oraz specjalnościami.Obserwacje Gastona nad środowiskiem fizyków ujawniły, że badania w zakre­sie fizyki teoretycznej dają większą szansę zdobycia wysokiego prestiżu niż w zakresie fizyki doświadczalnej. Autor tłumaczył ten fakt różnicami w fe­nomenologicznym statusie obu dyscyplin.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

INNE CZYNNIKI

Inne czynniki, np. posiadanie na koncie nagród, nie mają wpływu na dyfuzję. Najwartościowsze prace naukowców o różnej pozycji rozchodzą się w tym samym tempie, natomiast mniej wartościowe prace autorstwa uznanych już naukowców zwracają większą uwagę na analogiczne publikacje pióra badaczy nieznanych. D. Grane śledziła różne typy więzi w środowisku naukowym i lokali­zację najbardziej twórczych badaczy w dziedzinie socjologii wsi. Społeczna organizacja specjalności ogniskuje się wokół raczej małej grupy najbardziej twórczych jednostek. Grupa ta z kolei powiązana jest ścisłymi, wzajemnymi więzami. Ludzie ci mają też żywy kontakt z resztą zbiorowości, partycypu­jąc często w pracach zbiorowych (ukierunkowując je) oraz prowadząc i opi­niując prace doktorskie.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

WYNIKI BADAŃ

Wyniki badań można tłumaczyć brytyjskim systemem nauczania, w którym selekcja według zdolności rozpoczyna się już w wieku 11 lat. W systemie organizacyjnym nauki w tym kraju nie występuje niemal konkurencja jednostek i ośrodków, ponadto badania dotyczyły śro­dowiska fizyków, a rozpoznanie walorów pracy jest w naukach ścisłych z reguły łatwiejsze niż w humanistycznych. Badania S. Cole’a również tylko częściowo potwierdzają hipotezę Mertona. Według materiałów przezeń zebranych jakość publikacji jest najlepszym pre­dyktorem jej uznania, czynniki związane z uwarstwieniem środowiska nauko­wego odgrywają tu rolę mniejszą, zaś efekt Mateusza przejawia się wyraźnie w tempie dyfuzji prac naukowych o tej samej jakości, które zależne jest od wcześniejszej reputacji autora, jak również od jego pozycji na presti­żowych szczeblach społecznego systemu nauki.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn